Van project naar boerderij

Toen we vier jaar geleden uit België vetrokken, doopten we die stap in ons leven als ‘project natural mystic’. We hadden toen nog totaal geen idee waar in Portugal we zouden belanden, en wat we daar zouden doen. Intussen wonen we al een dikke drie jaar op ons landje, en zijn we er zeker van dat we de boerderij hier verder willen uitbouwen. Het voelt niet meer als een project, maar als ons leven, dus kiezen we ervoor om vanaf nu de originele, oude naam van de boerderij te gebruiken: Terra do Rio.

‘Project natural mystic’ gaf ons de vrijheid om nergens aan vast te hangen, om ons buikgevoel te volgen, om bewust te zijn van de natural mystic die zoveel moois kan brengen. Die insteek zorgde ervoor dat we ons niet vasthielden aan op voorhand bepaalde normen of grenzen, op alle vlakken. Zo lieten we de regio los waar we de jaren voordien dachten te gaan wonen (meer in het midden van het land) en volgden onze intuïtie naar de vallei die we onze thuis noemen.

Voor we vertrokken hadden we een lange lijst aan potentiële bronnen van inkomsten. Van koffiekoeken bakken over bomen kweken tot houtwerk op maat. We zouden wel zien wat goed voelde en geld zou opbrengen. Maar toen we hier eenmaal waren, leek die lijst overbodig. Jannick kreeg meteen een heleboel vragen om grote bomen te snoeien en prachtige tuinen te onderhouden, terwijl ik net meer ging werken voor Best in Books en Boeken.cafe. De lijst verdween dus naar de achtergrond, maar werd nooit vergeten.

Op lange termijn is het nog steeds onze droom om zo zelfvoorzienend mogelijk te zijn, en inkomsten te verwerven met wat we kweken en maken op de boerderij. Dat eerste gaat steeds beter. We hebben al bijna drie jaar meer dan genoeg groenten van eigen veld, plukken de eerste vruchten van de jonge fruitbomen, die aangevuld worden met die van de buren, hebben een eindeloze hoeveelheid kruiden en genieten van verse eitjes. Elk seizoen zaaien en planten we meer, waarna we observeren en evalueren. Sommige gewassen worden nadien verdubbeld, of zelfs vier keer zoveel geplant, anderen verdwijnen of worden beperkt tot een minimum.

Trial & error: het blijft de beste leerschool. Sommige planten lijken het overal goed te doen, bij andere leren we nu, na bijna drie jaar, op welke plek en in welk seizoen ze het gelukkigst zijn. We krijgen ook een steeds beter zicht op hoeveel ruimte, zon en water ze nodig hebben. Voeding blijft cruciaal en voorzien we in de vorm van eigen (plantaardige) compost, paardenmest van de buren en (brandnetel)gier. De uitwisseling van kennis met buren en Workawayers is een gigantische meerwaarde. We leren ontzettend veel van elkaar en delen zaden, stekken en ervaringen.

Naast verse groenten, fruit en kruiden, willen we in de toekomst ook graag ‘verwerkte’ boerderijproducten aanbieden. Denk daarbij aan thee- en kruidenmixen, gedroogd fruit, sauzen, gefermenteerde groenten en azijn. Wat het zal worden, is nog lang niet helder, maar we voelen dat we wel die richting uit willen gaan.

Kweken voor een restaurant

Een van onze dromen is, al sinds voor ons vertrek, groenten en kruiden kweken voor chefs die belang hechten aan met liefde gekweekte biologische producten. De voorbije jaren werkten we zo op kleine schaal samen met een restaurant waarvan de uitbater een vriend werd. Helaas lag de locatie best ver van onze boerderij, en was de bestelling zo groot dat we nooit aan de vraag konden voldoen. We bleven verkopen aan gezinnen, maar ook dromen van een geëngageerde chef.

Onder voorbehoud durf ik voorzichtig te stellen dat we die misschien gevonden hebben, in de vorm van een begeesterd koppel dat twee Syrische restaurants uitbaat in Lissabon. De hoofdstad ligt natuurlijk nog verder van ons, maar de twee komen bijna elke week naar hun eigen boerderijtje, waar ze honderden bomen planten en wilde kruiden plukken om de lekkerste gerechten en theemixen mee te maken. Ik kwam hen op het spoor doordat ze tientallen foto’s van ons liketen op Instagram. Daarna ging het snel: we gingen op bezoek, deelden contacten voor compost en bomen, klikten meteen en dronken samen thee. De prille samenwerking zat al in kannen en kruiden.

Over een paar weken zullen er weer duizenden zaadjes verdeeld worden over de zaaitrays in de serre. Ik ben al aan het aftellen! We hebben een duidelijk moestuinplan en hoeveelheden bepaald, maar deze keer zullen er ook nieuwe dingen bij zitten die we speciaal voor de restaurants zullen kweken. We hebben het dan over specifieke soorten courgettes en aubergines, maar ook over okra, microgreens en massa’s peterselie. Zij leveren de zaden aan, wij de rest. We noemen het een test, om te zien wat lukt qua kwaliteit en hoeveelheden. Het zou een droom zijn om op maat te kweken waar zij nood aan hebben: speciale, verse, biologische groenten die omgetoverd worden tot de smaakvolste oosterse lekkernijen.

Voorlopig blijven we zeker nog onze huidige jobs houden; Jannick als arborist, tuin- en klusjesman, ik als redacteur. Maar daarnaast zetten we ook steeds meer in op de boerderij, die altijd voorrang krijgt op het huis-in-renovatie. Het is onze droom om te groeien, te leren en ons te specialiseren in het kweken van de lekkerste groenten, fruit en kruiden, met het allergrootste respect voor de natuur en de heerlijkheden waarmee we ons voeden.

Forward ever!

PS: Wie ons volgt op Instagram, zal zien dat onze naam daar veranderd is van ‘projectnaturalmystic’ naar ‘TerraDoRio.pt’.

Foto bovenaan: ons logo, gemaakt door de fantastische Mafalda & Ivo!